Üçüncü Devre Melamiliğinin piri, kutbu ve kurucusu kabul edilen Seyyid Muhammed Nûrü’l-Arabî (ö. 1888/1305), tasavvuf tarihinde "Mısrî" veya "Kutup" lakaplarıyla da anılan mukaddes bir şahsiyettir. Onun tesis ettiği bu irfan mektebi, görünüşte halkla beraber ama özünde Hak ile olma (Halk içinde Hak ile olmak) ve varlığı mutlak bir tevhid potasında eritme (Hiçlik) esasına dayanır.
Muhammed Nûrü’l-Arabî’den günümüze kadar intikal eden silsile, kutbiyet (irşad/pir) silsilesi ve bu kolların yetiştirdiği mürşitler vasıtasıyla dikey ve yatay olarak günümüze kadar dallanıp budaklanmıştır.